شروع گون اللهء پاکین نامء

بتل(تمثیل):

چه درء مزاتیگء لوگء دپء کروچ شرترانت:کنایه از ارزش اقوام خویشان را دانستن

پُگل گوَشت من باز زانان بله دپء چیر آپاننت:کنایه از بخل ورزی ار انتقال علم

رودیت بلگء بههار نه رودیت براتء گوهار : ارزش اقارب را دانستن

اور سرین سانگء بی بُنین پیوند  چونکه هَورء مان سورَگء گواریت:منایه از ارزش خویشاوندان را دانستن

دست کار کنت اور چمّ چاریت:کنایه از در بهر چیزی نبودن 

کتابء آدینک

نام کتاب:اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر
نویسنده: ژان پل سارتر

مترجم: مصطفی رحیمی

کیفیت اسکن : خوب .
سارتر در این کتاب مفاهیم فلسفی از دیدگاه اگزیستانسیالیسم را بررسی کرده است. وجود انسان طبق اگزیستانسیاسم سارتر مقدم بر ماهیت او می باشد. انسان پیش از آنکه تعریف آن به وسیلهٔ مفهومی ممکن باشد وجود دارد.

این کتاب خلاصه ای است از دیدگاه و سیستم فلسفی ژان پل سارتر در مورد اگزیستانسیالیسم و وجود انسان و ماهیت او.

برای دانلود کناب اینجا را کلیک کنید

گپّء تال

نچاران من ترا هجبر تئی چمّانی سوگندانت          بلی شکّی مبیت چمّن ترا ارسانی سوگندنت

کشکّی شانک مدین چمّانی تیران من نسگّانش    منا هانل تئی دورین دلء لهرانی سوگندنت

....

....

مزن بهمانگین گپّی ترا گلّوتگان گپتگ                     منا تئی شکّلء شیر متکگین لنتانی سوگندنت  

شعر از سید ظهورشاه هاشمی

شکّل:استعاره از لبهای تازه" نازک و رنگی

لهر:کنایه از آرزوهای بلند" آرزوهای طویل

سگّگ:تحمل کردن (نسگانش:منفی است "طاقت ندارم

شیرمتکگ:اضافی استعاریست است"لب شیری و تازه

گپّ(گپّء تال):صحبت کردن گپ زدن

لُنت:لب  

منت وار

گم نسیببین زردمنا هرروچ دنت پنتء سُکین       آزگین تپی تْرهینء پوشتگین زیمی کدین

زنذگی بلکین بزوریت دروشمء چهرء شبین         کسیء دکی بگر گون کسیء کار تهین

مئی زردء رازئن مکش که دراهین ذنیا کور بیت    هر کسی چمانی نور إنت مئی هیالانی گچین

تئی زردء درد إنت مئی دیوانگیء کسه إنت        چو چراگء روک بئی تو ما چو پروانگ سچین

بلکین ای دمبرتگین ارواه چه بالادء درئیت          تو منی تهتء سرونء بوشتء آستونکء سرین

إشک تئی درگاهء توّاپ إنت که تاب إنت جلّگء   یامنی وشّیان پچگر یا دلء دردء هزین

چو که ما استاران چارین دُزّبیت ألم سهار        هو بگندئی که چِنَگ بیت ریتکگین ای موچکین

هرکجا بسمل ما لوتِِت که دَِمء بالا کنین          پُل إتنت بی رنگء بوهین درچک إتنت بی ساهگین

                                       "شیربند منظور بسمل"

زندگی دردِڃ بِزورْ یاتَـیْحْ سَگارا سَــــــــــرْکـَـن

هر دوهِـڃـن چَمّانْ مَنی دلْـبَـرِڃـن یارا سَــرْکـَـن

بِـڃ تَـوْ وَیْرانِـنْتّ دِلَـیْحْ زِڃـدْ سْگارانی دَپا

زندگی بیا تَـوْ مَـنا زِنْـدَیْـحْ بُهارا سَـــــــــــــرْکن

آ مَـنا دۏسْتَـنْت وَتی ساه وچُـۏ اَرْواها

مِڃـتَگ و شَهْران هَـمِڃ دۏسْتَـیْحْ کارا سَـــرْکـَـن

تَـوْ مَـنا عاطف بِـبَـرگـُـۏن وَتی هَـمراهِـیا رَنْدا سَرْگِـر

تَـوْ مَـنا زیرْ؛ بِـبَـرو دۏسْـتـَــیْحْ دَوارا سَـــــرْ کن

شَـیْر چَه عبدالحمید محرم

♥عبدالحمید محرم♥

گِرِڃوَگا بازِڃن چَه چَمّا ، چَمَّگ ؛ هـُـشـیتّ

غمْ تیّ زیریتّ مَنا جَـنْـتِـرا کـَـنْتّ و دُرُشـیتّ

من گـُـۏن کاسِد کـَـدی زَنْگْ تیّ مِهْرَیْحْ جَـتَگ

بیاری دِڃما مَنی چَمّ پَه دوچمّا پُرُشـیتّ

یِـڃ مَـنی کِسْـمَـتِـنْتّ گـُـۏن مَنا جِڃـڗَگـِنْتّ

هِـچْ دِگِه کـُـت نَـکـَـنْتّ، زَهْم جَـنْت جِنْدا کـُـشیتّ!!

دل چۏ دارَگ نَـبیتّ دِڃم پَه دِڃما مَنی

اَدْلـَـسانْ بَـدَلْ کـَـنْتّ ولـُـنْـ̈طان سُـرْکی مُـشیتّ

مَحْرَما مَحرَمِڃ چَه وَتْ دِلْگِران کـُـتَگ

آسَرا هِچ نَکـَـنْتّ گـَـپّا دِڃما گــُـشـیتّ

 

لـَــبْــزْ نـــامَــگ: واژه نامـه و داستان زخم تمسخر ازکتابم زیرپلک نوجوانی
واژه بازار:

تاپَگ/tāpag/:سنگ نان پَـز درقدیم؛پختن

تاتا:/tātā/ مفرد ، يكي يكي،جداجدا

تاجَـگ:/tāǰag/ شيري كه تازه دوشيده اند

تاچڃـنَگ:/tāčëhnag/ دواندن (مص)

تَچَگ:/tačag/ دويدن (مص)

تاسُپ:/tāsop/ نادر ، كمياب و زيبا ، لايق

تاسُك:/tāsok / تاس كوچك

تاكـَه:/tākah/ تاقه لباس و پارچه

تاجُك:/tāǰok / تاج خاتون ،‌تاج محمد ،

اسم مُصغَّر

تامُـۏك:/tāmöwk/ خوشمزه ،‌دارنده طعم

تانُـۏك:/tānöwk/ آنچه که با آن خمير نان را پهن مي كنند.

تاهاپ:/ tāhāp/ كم آبي

تَـباهِگ:/tabāheg/ گوشتي كه خشكش كرده ؛انارخشک و...به آن افزوده اند به مرور مي خورند.

تَـبْرڃـنْك:/tabrëhnk/ دانه اي كه پس از تب در كنار لب ظاهر

مي شود.

تَپَر:/tapar/ تبر

تَـتْـك:/tatk/ دويد (ف)

(منت وارین چه تنگهین برات ایوبیء)

گیمرتگین زرد

دلء بکن دستء دلء:کنایه از آمادگی.جان بر کف

کُچکّان هن بو نَچتگ أنت:کنایه از شدت زشتی .قبیح

 لٹـّ مه زمینء نَکَپیت:کنایه از شلوغی .جای سوزن انداختن نبود      

ساد همودء سدیت که بارگ إنت:کنایه از هر چه بدبختیه به پای مظلومه.هر چه خار پای غریب است

زِرد:دل .قلب

مَورچَه:سنگر.مکان امن

بَومَه:سنگر

واهگء درد په شاهیمء نبیت کَچّء کَیل   تو منء دوستئی وتی نوکترین گالء رنگء

پِت:پدر

مات:مادر

برات :برادر

گوهار:خواهر

ناکو:عمو.دایی

تُرو:خاله.عمه

پیروک:پدربزرگ

بلّوک:مادربزرگ

واجه:آقا.پدربزرگ

بی بی:مادر بزرگ

بانُک:خانم .ملکه

لال:عروس.نوگل

بانور:عروس

سالونک:دوماد

واستار:نامزدپسر

دشتار:نامزد دختر

وَسِرک:پدر زن.پدر شوهر

وسّووگ:مادر زن.مادر شوهر

دُکسیچ:زن خواهر.شوهر خواهر

وسرک زهت:زن داداش.داداش شوهر

گوهار زهت:خواهر زاده

برات زهت:برادر زاده

چوکّ زهت:نوه

نُماسَگ:نوه

نماسگء مانم سگء ماننا:کنایه از بی خاصیتی نوه

زال:زن

کماش:مرد پیر مرد باتجربه

 جنین :زن صاحب بچه

مردین:مرد

 

 کلمانٹـ :دختر بالغ           

 ٹـیرّ :پسر بالغ

 سانٹول :جوان رعنا .خوان دوماد نشده

مردء په ریش زالء په زنک:کنایه از اینکه هردو صاحب عقل تام و پخته اند

آپءرنگ

زبان برپءسرا انت جبینء تن چو آس

مه گش مه گش که ای وهمی مه گش مه گش وسواس

هداء شاهمء امروزء نیست کچّء کسّاس

کسی گون تنگهان همتنگ کسیءگس کوراس

بشنگیت چه تئی پیشانیءگلابءباس

ببیت نیکین نگاهی بدن بدن کرپاس

بهشت اوستین ودارء چراگ امرین نیاد

گشی نسپتگین لال انتء تراشتگین الماس

همی ورا تئی یاتانت منی دلئنت انچو

همی ورا که بگیپت بالوی چه پلّء واس

نا تو درا بئی نه بندیک سدیت ارواهء

چو کرنء دراج بیان انت ائ شپ میارین پاس

په پیرء آجزین ارواه په بی درین بالاد

گم انت تبیبء دلء درد مهرمین کوّاس

منء تو هنیء هونین په رنگ نبئن

تئی چو چور کلمپر  منی تلب چکّاس

ائ شائری په شپانکی نبیت مه جیر بسمل

ائ زانتء سیمسرانت هر چی په مارگء تپاس

                شیر بند منظور بسمل

ادامه نوشته

بهشتءبنگیج

سلام وشبات په دیدگءگلین لنتان که وهدءبچکندیت آ وشبویء بهشتءبنگیج کنت و آیء کچکین دنتانان روژنایءسمبهینیت.

کچک:دانه"مروارید ،نوعی صدف یا حلزون دریایی

کچکین دنتان: (استعاره)دندانهای درخشان و ردیف

سمبهینگ:آرایش کردن

دیمءشالاشیربندءهم وهدءپر شما جهیارت کنین

 

 

درّین لبزانک

گون اللهءپاکین نامء

سلام:منامچار پکیری جندین شالء تها          من یک بادشاهیان آء بلکءوتی هیالء تها

شال:لباس معمولی

شار:لباس گران قیمت  و شاهی

جندین:(بالای دال "ط")صفت برای شال واصلش "جند" به معنای کهنه می باشد

هیال: فکر و وهم  وجود 

زهیرانی راز

زهیر:دلتنگی

راز :سر

باهند:ریشه پایه اساس

آهند:ریشه

دلپدردی:درغم شریک دانستن  تسلیت

مودّ:بادال بالایش ط:مزاج  طبع

هانل

یک شـپے چنـدے  هم حیالیں یار
هـمدل و هـمصدق و سخن سینگار              

دل پر از مهرءُ قومی هـمدردی

آتک انت په قصـد گندک و دیـدار

وقتے که دور هـمـدگر  نشـت انت
گله اِش اے رنگ ءَ کتـگ  اظـهار
تو نگندَۓ که شپ شتگ، سیاهیـں
شنگتگ بام  و  تو نہ بَـئے  بیـدار
مَے گـلگ دیریں مــدتے وپتــگ
بیتگ چه بازیں وپسگاں بیـزار
داں جـــرس آواز نکنت کــوچ ءِ
مهـری ماں راه ءَ نه بنت کـتّار
قافـله چـون چـون کپیت کشـک ءَ
سـر مکـشّیـت داں قـافله سـالار
بـے  شپانک ءَ که روت رمگ ڈنّ ءَ
تو بزان وت که سوب کنت هپتار
ما را هـم حـقے هست هـمے ملک ءَ
هچ کس مَـۓ حـق ءَ نه کنت انـکار
حق نه انت چیزے که رسیت مُپت ءَ
باید انت حق ءَ پد بـه جنت حقدار
مَـے  بلوچستان جزو ایران انت
پرچیا کپتگ وار و بے گموار
آ که گموار انت دست اش کوتاه انت
آ که سردست انت خائن و غـدّار
مَے جوان جٹّ و جاهل و تنبل
بے وت و رسوا بر سر بازار
علـم و فرهنگ و دانش ءَ مـحروم
تـخته مشـق انت حیله و  آزار
دکتر و دار و گواچن انت  دروگیں
هر گور ءَ‏ نال انت بزّگیـں  بیمار

شیر بند مولانا روانبدیر

 

  ترا وت سمبهیناں

گُل ءِ مــلگـــوراں مِـسـک  ءُ  اَمبریناں
کــنــاں یــات  ءُ  وتــی کُلّ ءَ  زریـنـاں

منی سُستیں رواجاں چوش مَچاراِت
شــمــا  را  یـک په یـکّ ءَ من رسیناں

اگاں اومـان  بـنـت اِنت  درد  ءُ  ارمان
گــمــانی پـُــرّیں دمــبــالاں  سْرپیناں
من ءَ  بسّ اِنت  وتـی لسّائیں آهوگ
مــیــار اِت  پـمّـن  گـوراں مـاهـلـیـنـاں
زهیروں بیت پربنداں دو 2 سے 3 گال
اگاں بــے گـَم  بــیــاں ٹـپّـاں کُـدیـنـاں
په هر رنگے کناں نْیادے گوں دوست ءَ
کـه بــدواهــانی  بـهـت ءَ  را  نسیناں
مــنــی کـُلّ ءِ چــراگـی ءَ به مَـنّ ئـے
تــرا چه مَـلـکـمُـوت ءَ  هـم  زهـیـنـاں
تــرا  مــرچی  په  بــانــوری  بـگـنـداں
بـلـے  بـیـا  مـن  تـرا  وت سمبهینـاں
مــنــی « هانُــل » بیا که هِنّیاں تئی
وتـی زگریں دل ءِ هوناں گوں مـیـنـاں
« سید» موه دَے دل ءِ هوناں وتیگاں
چــه چـمّـانـی  ره ءَ  مَـرچی شلیناں

شیربند  سیدظهورشاه هاشمی